Visie

 

 

Vitae Guus Slauerhoff

'Je moet het leven achterwaarts begrijpen om het voorwaarts te kunnen leven.' Dit citaat van de Deense filosoof Kierkegaard is tekenend voor het werk van kunstenaar Guus Slauerhoff. Door met zijn verbeeldingskracht een andere voorstelling van de werkelijkheid te creëren, probeert hij de kijker te beroeren en tegelijkertijd voor te bereiden op een nieuw begin.

Het wezen van het bestaan is een belangrijk thema voor Slauerhoff. Een gebeurtenis uit de winter van 1954 is hiervoor cruciaal geweest. De dan 9-jarige Guus loopt met zijn vader over straat. Even daarvoor is zijn moeder overledein het ziekenhuis. het is winter, de straten zijn wit en de lucht is donker. In de pikzwarte nacht lopen de twee mannen zwijgend naar huis. Al wat hen verlicht is de heldere maan boven hen.

Net als de maan destijds licht scheen op de dood, wil Slauerhoff dat doen met zijn werk. In zijn visie staat het leven altijd in relatie tot de eindigheid ervan. Door het besef van vergankelijkheid kan het idee onstaan dat niets ertoe doet. Het is immers eindig.

Als kunstenaar wil Slauerhoff het tegendeel laten zien. Alles wat gebeurt, is volgens hem van belang. Dat geldt eveneens voor hetgeen achter ons ligt. Daarom schijnt hij met zijn kunst ook daar het licht op. Pas als we ons verleden aanvaarden zoals het is, het als het ware achterwaarts begrijpen, kunnen we het ombuigen tot een nieuw begin en voorwaarts leven, stelt hij. 

Voor Slauerhoff is de mens een melancholisch wezen dat altijd onvoltooid zal blijven. Terugkijkend naar het verleden wordt de mens met zichzelf geconfronteerd. In de stilte van het moment dat daarop volgt, ontstaat een innerlijke dialoog over wat wel is en wat niet. Zo zorgt melancholie volgens de kunstenaar voor een bedachtzame leegte, een moment van stilte van waaruit iets nieuws kan ontstaan.

In de visie van Slauerhoff komt het nieuwe zo uit het oude voort. Deze wisselwerking tussen oud en nieuw is ook letterlijk in zijn oeuvre te vinden. Regelmatig gebruikt Slauerhoff onderdelen uit oud werk om nieuwe beelden te creëren. Dit hergebruik staat voor hem symbool voor het bestaan. De complexiteit en de gelaagdheid daarvan laat hij in zijn oeuvre zien. Want zoals hij zelf schrijft:

'In mijn beelden druk ik mij uit. 

Door mijn beelden voel ik mij begrepen.

Mijn beelden dragen mij door het leven.

Mijn beelden: dat ben ik.'

 

* februari 2020 -  Lottie Herfkens.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

156520_orig.jpg